Kovulmuş ateş
Toprağın paçalarını çekiştiren kibir
Karanlık hâkim karanlığın içinde
Yeryüzü güneşi dürüyor katmanlarca buzul incisinde
Diri kalan ışığa naz edercesine
İn saçlarının telinden kızıllıklara
kırışmamış alnını eskit zamanla
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta