Ben her sabah istemeden uyanıyorum
Gözlerimde kurumuş rüyalarımın tozu
Yastığımda kalır hayali sevgilinin kokusu
Adım adım yürürken insanların kalbine
İntahar etmiş şairlerin kefen bezleri serilir izlerimden
Kaçmalar adına yazılmış iğrençliklerden,
Dünyanın yüzüne peçe diye…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta