Evlerinin önünden serin bir dere akıyordu.Derenin suyu o kadar temizdi ki,nerdeyse içindeki balıkların oynayışlarını görmek mümkündü.
"Ah"bu sabahları erken kalkmakta olmasa diye söylendi,kara Emine.
Şimdi kalkacan da,inekleri sağacanda,hayvanın altını temizliyecende,de babam de,diye söylenmeye devam etti.
Birden bir bağırtı yükseldi aşağıdan,bağıran Kara Emine'nin Anasıydı.Onu ahıra çağırıyordu.
Of ana of dedi Kara Emine,bir dakka rahat yok bana bu evde diyerekten aşağı doğru inmeye başladı.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta