Evlerinin önünden serin bir dere akıyordu.Derenin suyu o kadar temizdi ki,nerdeyse içindeki balıkların oynayışlarını görmek mümkündü.
"Ah"bu sabahları erken kalkmakta olmasa diye söylendi,kara Emine.
Şimdi kalkacan da,inekleri sağacanda,hayvanın altını temizliyecende,de babam de,diye söylenmeye devam etti.
Birden bir bağırtı yükseldi aşağıdan,bağıran Kara Emine'nin Anasıydı.Onu ahıra çağırıyordu.
Of ana of dedi Kara Emine,bir dakka rahat yok bana bu evde diyerekten aşağı doğru inmeye başladı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta