Derler ya hani ufuktan uzaktır gece,
Yolcudur insan bir bilinmeze.
Oysa ne güzeldir İnsomnia…
Burnunda bir kahve kokusu,
Elinde bir sigara,
Ağzında eskiden kalma bir türkü,
Gözlerinde hayaller,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta