Uzun zamandır yaşamıyorum ,
Aldığım nefes bile acı veriyor ,
Bazen zorluyorum kendimi ,
Acısa da öldürmez diyorum .
İsyan edemiyorum Rabbime ,
Bedenimle ruhum derin savaşta,
Göğüs kafesime sığmıyor ruhum ,
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
İnşirah; iç, gönül açılması, ferahlama, ferahlık, demek. Şiiri okuduğumuzda başlığıyla özün birbirini tamamladığını görüyoruz.
Sıkıntı, dert, keder olmasaydı inşirah da olmazdı. Zıtlıklarıyla değerli yaşam. Önemli olan en kötü anımızda bile, sabırlı olup gönlümüzü ferah tutmaktır. Sabrın sonu selamettir, derler ya, bu inançla katlanırız bütün zorluklara.
Çok güzel ve anlamlı bir şiirdi. beğeniyle okudum kaleminizi Şaban Bey.
Selam ve saygılarımla.
Çok teşekkür ederim Zülal hanım çok zarif bir yorum olmuş . Beni asıl mutlu eden şiirin mesajını bu kadar doğru yorumlamanız . Sevgiler .
Adından da belli olduğu üzre; şiiri okurken şahsen benimde içim ferahladı.
Hüzünden huzura doğru çıkan yol misali gibiydi anlatım.
Bu duyguda hatırlattığınız için tebrik ve teşekkürlerimi arz ederim.
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta