İnsanız be kardeşim
Bir koltuk uğruna
Koltuğa ayak olmayalım
Ayağın kafası bile yokken
Kafasız bir gövdeye ayak olmayalım
Koltuk baş olmuşsa
Başın ayağı yoksa
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




İnsansın be kardeşim
Mumdan bir farkın olsun
Tükenmeyesin eriyerek
Korkmasın çocuklar
Gittiğin yerlerde
Öldürmeyen aydınlık meşaleler götüresin
Yüreğinize sağlık,güzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta