Her insan denilen yaratığı sevmem ben,
İnsan gibi insan olacak.
İnsanımsılar çıkar çokça karşıma, ne diyeyse?
Hikmetinden sual olunmaz ya, işte neysee....
Nefret gibi bir duyguyu ise hiç taşımam,
Yük etmem ruhuma, kirlendirmem gönlümü dost...
Gözünün içine bakarım insanın,
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta