Gelen ağlayarak âleme gelir.
Ne garip varlıktır şu İnsanoğlu!
Nefes alır, kimi nefesin verir.
Ne garip varlıktır şu İnsanoğlu!
Bir tuhaf yolcudur dünya hanında.
Unutur hancılık eder ânında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"İNSAN BİR YOLCUDUR. YOLCULUK İSE; ERVAH-I ALEMDEN RAHMİ MADERDEN, DÜNYADAN ÇOCUKLUKTAN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, ÖLÜMDEN KABİRDEN, MAHŞERDEN, MİZANDAN HESAPTAN GEÇİP EBED-ÜL ABAD YURDU OLAN CENNET YA DA CEHENNEMDE SON BULAN BİR UZUN İMTİHAN SEFERİDİR VESSELAM"
Hayırlı sınavlar ve hayırlı yolculuklar dilerim kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta