İnsanoglu Değilmisin Şiiri - Muammer Yalçın

Kun deyince var olan saf balçıktan oluştun
İnsan oğlu değil misin cahalın birisin
İki damla meniden anne rahmine düştün
İnsan oğlu değil misin nankörün birisin

Seni yoktan var etmiş bir düşün özün toprak
Ne güzel şekil vermiş o kaşın o gözün kiprik
Özenmiş hasıl etmiş değilsin kuru yaprak
İnsanoğlu gegil misin zalımın birisin

Ben şerefli yarattım dese seni ey insan
Sen şerefi çiğnedin heba ettin zay insan
Halin nicolur senin vay haline vay insan
İnsan oğlu değilmisin cahalın birisin

Uyan artık uykudan hala uyuyormusun
Şeytan düşmanın diyor rabbine uymuyormsun
Babanı kandırmış o işitip duymuyormusun
İnsan oğlu değil misin cahalın birisin

İnsanoğlu zulmüne olamaz hiç rızam yok
Herkes ayrı çalıyor nizam yok intizam yok
İçinde iyiler de var hepisine sözüm yok
İnsan oğlu değil misin cahalın birisin

Ta cennetde başlamış iblis insan davası
Bir emrini çiğnemiş dağılmış hem yuvası
Türlü zorlukdan sonra kabul olmuş duası
İnsan oğlu değil misin zayıfın birisin

Bir nasuh tövbesi et affolur belki hatan
İnsan oğlu ettiğin günahlarından uran
Seni tertemiz ve pak yaratmıştı yaratan
Yalçın'ım sen değil misin cahalın birisin

MY