Ben İnsanoğlu, rüyalarımda topraktan yaratıldım.
Rüyalarımda Azrail ile olan savaşımı kaybettim. Ve gözlerim açıldı. Uyandım.
Eskiden uyandığımda kahvesiz ayılamazdım,
Şimdiyse kaybolan düşlerimi hatırlamam beni yeterince ayıltıyor.
Bu varoluşun varoşluğunda buldum kendimi, bir ırmak kenarında.
Tanrı beni izliyor ve arka plan müziği olarak yanındaki meleklerinden birine Klarnet çaldırıyor.
Evet ben tanrının ucuz sitcom dizisiyim ve bitmeye hiç niyetim yok.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta