Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanoğlu...
Zaaflarına esir olmasa...
Nefsine yenilmese iyidir, hoştur da...
Olmuyor işte....
"Örnekler" fena önünde...
Tebrikler ibretlik şiire ve size Ayhan Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta