Kalpten kalbe doğru akar şelâle
Gözden göze doğru çarpar meşale
Gelmiyor hesaba akla hayale
Ömür neye gebe gör insanoğlu.
Okyanus ortasından kara görülmez
Sağlam olmaz harçsız duvar örülmez
Delik geniş süt kevgirden süzülmez
İnce süzgeçlerden geç insanoğlu.
Diken dal olmadan gül yetişmiyor
Uzatsam elimi kol erişmiyor
Sevdada yanmadan insan pişmiyor
Kutlu sevdalarda piş insanoğlu.
Binlerce kelimede belki bir hece
Onca kum içinde küçücük zerre
Karanlık akşamda zifiri gece
Gel ateş böceği ol insanoğlu.
Göz pınarlarından akan damlalar
Cehennem görmesin tüm inananlar
Ateşe dayanmaz yanar kayalar
Gözündeki sudan dök insanoğlu.
03.08.2011 Mendik
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta