Çay kaşığınızdan dökülen birkaç şeker tanesi
Rahatsız eder sizi.
Oysa bayramdır,
Parkelerin arasından çıkacak karıncalara…
Simidinizden koparıp ikram ettiğiniz martılar peşinizden geliyor,
Siz onların kanatlarını kıskanırken.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta