İnsan yorulur da güneş yorulmaz
Kalp kırılır da insan darılmaz
Kötülükle selamet bulunmaz
Ölüye ağlanır ardından gülünmez
İnsan oğlu gider değeri bilinmez
Gide gide yoruldum yar
İnsanoğlu bir çiçektir bir gün solacak
Kara gözüme toprak dolacak
Biri gidip biri gelecek
Biri yazıp biri silecek
Yaşamın sonu budur
İnsanoğlu nedir halin
Susmuş konuşmaz dilin
Tutmaz olmuş senin elin
Susmuş konuşmaz olmuş dilin
Bükülmüş artık belin
Yaşamın sonu budur
Ölünce huzuru bulacaksın
İstemesen de sende can vereceksin
Ne yaptıysan onunla gideceksin
Belki de hak yolunu orada bulacaksın
Yaşamın sonu budur
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta