İnsanoğlu,
Bir var… bir yok
Ne dengeli bir alem,
Hem ölen, hem doğan çok
Çoğumuz kendi dünyamızdayız,
Gelenden gidenden haberimiz yok
Dedik ya, hepimiz kendi dünyamızdayız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




malesef öyle. gittikçe sayıları artıyor. duyarlı yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta