Şu zalim dünyada yalnızdır insan,
Çekip gitmek üstüne kurulmuş düzen,
Azıcık medet umsan birinden,
Kendini gizliyor çare umarken.
Derdini dert edeyim, yüzüm süreyim,
Gözlerinden dökülen mercan sileyim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta