Nasıl bir iç alemim var ben de anlamış değilim,
Toz-duman, boran-fırtınam, gül-gülistan,
Çocuk, büyük, erkek-kadın, ben neyim?
Sevdiklerini yere çarpan bir deli miyim?
Ben aslında ne oyum, ne de buyum;
Kıyıda-köşede kalmış bir avuç insanlıyım.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta