İNSANLIK UTANCI
Ben küçükken at arabaları vardı
Dar sokaklarda odun ve fındık kabuğu taşıyan
Atların hepsi Yılkı atı, hepsi perişan
Çok sevinirdim onları görünce peşlerine koşardım
Eğer sahipleri izin verirse bazen üzerine de çıkardım arabanın
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Sn.Levent Akif Bilgi bu şiirinizi bilgisayarımıza masaüstü yaptık.Sizi ailece tebrik etmek istedik.Düşüncelerinize sağlık olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta