Ruhlarımız kilitlenmiş vahşet duvarlarının ardında
Gözlerimize kan yürümüş sonları yazmışız avuçlarımızla
Benlik canavarına yem olmuş içimizdeki insanlık
Vicdanımızı hırs bürümüş kir tutmuşuz yaptıklarımızla
Masum dokunuşlar yerine ellerimiz ölümler bırakmış ardında
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta