İnsanlık Onuru Destanı Şiiri - Sadık Koc ...

İNSANLIK ONURU DESTANI
Ne doğu, ne batı; asıl mesele,
İnsanı kul eden, süfli bir dile,
Ruhunu satarsan, kapılıp yele,
Cihanın mülkünde, izzetin biter.

Kadın ya da erkek, fark etmez özde,
Asalet aranmaz, sadece yüzde,
Mana gizli kalmış, her bir düzde,
Akıl sönük ise, gurbetin biter.

Ekrandaki gölge, gerçeği boğar,
Yalanın şavkı, karanlık doğar,
Kim ki bu ummanda, edeple yağar,
İşte o zaman, hasretin biter.

Evrensel bir sızı, ar damarıdır,
İnsanı var kılan, yar damarıdır,
Bilgelik dediğin, kâr damarıdır,
Zalimin elinde, gıybetin biter.

Sözümüz cihana, bir büyük sitem,
Erdemsiz hayatın, sonu hep matem,
Gerçeği söylemek, bizimle kadem,
Kalemsiz Şair der; hikmetin biter.