İnsanlık müzesinde, nice fâniler gördüm
Hepsini bir arada, sonsuz uykuda gördüm
Çürümüş bedenleri, aslına dönmüş gördüm
Topraktan yaratıldık, toprağa dönmüş gördüm
İnsanlık müzesinde, bir de kendimi gördüm
Döndüm baktım kendime, perişan hâlim gördüm
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta