Örümcek bağlamış, tüm hayatalar,
“Hırsın gölgesine” tutunmuş gidiyor,
Daha çok, daha büyük ulvi rakamlar,
Cüzdana dolarken, insanlık mı bitiyor?
Ne robot resmini çizen var mutluluğun,
Ne yanlış yolda yapılan, o yolculuğun,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta