İnsanlık Görevi Şiiri - Mehmet Postallı

Kanunsuz, nizamsız iş görenlerin;
Yanında yer alma, işine tükür
Toplumun sırtından dem sürenlerin;
Sıyrık suratına, dişine tükür

İnsanda aranan ak yüz, pak alın
Hiç hükmü yok dinde kirli sakalın
Bayrağıma el uzatan çakalın;
Hem yüzüne, hem de peşine tükür

Millete, devlete besliyorsa kin,
Ona haram olsun bastığı zemin.
Komşusunu çekemeyen hasedin;
Hazımsız karnının şişine tükür

Buynuzlu teresin, meşin suratın,
Pislikleri normal sayan zevatın,
Karısını pazarlayan gavatın;
Bir kendine bir de eşine tükür

Rotasını bulamayan geminin,
Vatandaşı soyan şehr-i eminin,
Küçük, büyük hiç fark etmez, ceminin;
Enine, boyuna, yaşına tükür

Mazlumu, güçsüzü ezen zalimin,
Örfümüze yakışmayan talimin,
İslâma ters fikir sunan âlimin;
Çarpık görüşüne, düşüne tükür

Masuma kelepçe olan zincirin
Kargaşa çıkaran fitne, fücürün
Halkı soyan kanaatsız tacirin;
Şatafatlı mezar taşına tükür

Mevlâ'nın emrine ram olmalı ram
Sapkın fikirlerle açıktır aram
Haram kazancından ederse ikram;
Tek bir lokma yeme, aşına tükür

İnsanlıktan uzak kalan yozların
Ülkeden bana ne diyen kazların
Ağzı bozuk, kalleş, boş boğazların;
Seçme, dolusuna, boşuna tükür

Bu topraklar kolay geçmedi ele
Canın pahasına bırakma ele
Vatan hainini vur, kır, tepele;
Sakın, sağ bırakma, leşine tükür.

Mehmet Postallı / 2026