Hâlbuki başkalarının mutluluğuyla,
Başarısıyla mutlu olmak değil miydi?
İnsanı insan yapan en Halisane özellik.
Nasıl bu denli kötülükle nefes alır olduk,
Nasıl bu denli kalbimizi kirlettik,
Nasıl tek sermayemiz olan iyilik heybemizi boşalttık,
Nasıl insanlığın erdemini çamura buladık.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta