İnsanlar kırık cam parçaları gibidir.
Herkes farklı yerlere dağılmıştır zamanla.
Sen toplamak istersin bir araya ama,
Toplayamazsın elin kanar sonra.
Görmezden gelmek istersin,
Yutarsın kelimeleri.
Parçaları kalır,boğazına takılır insanın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta