İNSANLIĞIM ORTADA KALDI UTANDIM
Bu aralar,
Uğur böceğiyle insanlığımı değiştirmek istiyorum!...
'Bir noktamı bile vermem.' dedi.
Utandım !
Papatyaya gittim!
İnsanlığım senin olsun!...
'Bir kirpiğimi vermem' dedi.
Utandım!
Ağaca sordum!
İnsanlığımı alır mısın?
'Bir yaprağıma değmez.' dedi.
Utandım!
Rüzgâr alır götürür uzaklara hem de!
Ben de kurtulurum sandım.
İnsanlığımı alır mısın?
'Bir poyrazım daha iyi.' dedi.
Utandım!
Yağmur,
İnsanlığımı alır mısın?
'Bir damla bile vermem.' dedi.
Utandım!
Ateşe sordum!
İnsanlığımı alır mısın?...
'Bir kıvılcıma değmez.' dedi.
Utandım!
Toprak,
İnsanlığımı alır mısın?
' Bir avuç yeter sana.' dedi.
Canımı aldı.
Utandım!
İnsanlığımsa ortada kaldı!
Şiir: ÖNER ÇAĞLAR
15.08.2021 Saat:02:10
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 19:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!