İnsanlığı Yeniden Hatırlamak Şiiri - Me ...

Karanlık büyüyor,
şiddet ile sessizliğin ağırlığı altında.

Kırıyoruz, kırılıyor her şey,
yaralar deşiliyor duygusuzca,
kanın tadı yerleşiyor damarlarına.

Rüzgâr feryatları taşıyor ama
kimse dinlemiyor,
yalnızca kendi yankısını duyuyor.

İnsanlık, dediğimiz adı kaldı;
bir gölgeye dönüştü,
elleri soğuk, kalpleri soğuk.

Güç, bir yıldırım gibi geçiyor üstümüzden;
adalet bir yıldız gibi uzak.
Mazlumun sesi
derin kuyuların dibinden
duyulmuyor.

Baktığımız gökyüzüne,
kendimizi kaybetmiş gibi,
daha derin bir karanlığa bakıyoruz.

Bir lokma paylaşılmadıkça,
bir damla su bölünmedikçe,
gücü kutsarken sevinçten hoplarsak,
gölge büyüyecek.

Ama belki bir gün
sessizlik çatlayacak.
Adalet yükselecek,
düşmanlık dağılacak.
Yeryüzü nefes alacak;
insanlık
tekrar hatırlanacak
kim bilir.
mesakin-20/03/2026