İnsanların Şiiri - Hüseyin Özçelik

Ne alırlar ne satarlar
Hale bakın insanların
Hakk'ı göremez batarlar
Yola bakın insanların

Yatar kalkar aynı sözler
Yeyip içer doymaz gözler
Kışlar aynı aynı yazlar
Şuna bakın insanların

Varı vardır ağlar durur
Yalan gerçek çağlar durur
Karaları bağlar durur
Kul'a bakın insanların

Neden böyle nasıl oldu
Şükürsüzlük asıl oldu
Bu dünyada asi doldu
Pula bakın insanların

Karınlar tok gözler doymaz
Hakikate akıl yormaz
Fakir yoksulu doyurmaz
Hala bakın insanların

Her ne varsa dolu dolu
İnsanların şaştı yolu
Aynı baba aynı oğlu
Kana bakın insanların

Bu biz miyiz şaşıp kaldım
Biz nereye düşüp kaldım
Dünya'ya bakıp aldandım
Şuna bakın insanların

Hüseyin'im ben taşıyorum
Baktıkça bak şaşıyorum
Bu toplumla yaşıyorum
Buna bakın insanların

Rabbim insan oğluna merhamet versin inşallah