Selam verirdim insan’lara.
Koşardım, düşerlerse dar’a.
Araya girdi, kara para.
İnanmaz oldum, insan’lara.
Göz’üm, insan’lara akınca.
Yüz’üm gülüyordu, bakınca.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta