saatler vardır geçmek nedir bilmez
güneş göğün kim bilir neresinde çakılı kalmıştır
sabah olmayacak diye öter gece kuşları
buz gibidir yalnızlığın hücresi
duvarlarından gözyaşı damlar sanki
öylesine nemlidir taşların yüreği
sessizce kanar pencereden dökülen ay ışığı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta