saatler vardır geçmek nedir bilmez
güneş göğün kim bilir neresinde çakılı kalmıştır
sabah olmayacak diye öter gece kuşları
buz gibidir yalnızlığın hücresi
duvarlarından gözyaşı damlar sanki
öylesine nemlidir taşların yüreği
sessizce kanar pencereden dökülen ay ışığı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta