İnsanlar vardı insanlarda kaybolan
İnsanlar vardı birbirinde hiç yok olan
Kimi kara kimi buz, kimi ses kimi sus
İnsanlar vardı beni sende, seni bende bulan
Ve bir sen vardın, kimi barışık kimi küs
Bir sen vardın seni bende, bizi sende yok sayan...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta