Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok sitemkar duygularla yazıla bilecek bir şiir keşke böyle insanlar olmasa.Olmasaydı bu güzel şiirde yazılmazdı işin bu tarfı bir yana. haydar bey siz bu işi biliyorsunuz tebrikler .NURETTİN MEMİŞ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta