Malı mülkü var, ama insan olmamış.
Çalışmış çabalamış, haram bilmemiş.
Bir lokma ekmekle, bir ömür sürmüş.
Yüz yaşına da gelmiş, insanları tanıyamamış, insanlar insan değil.
Dostum dediğim bir yılanmış.
Gerçek bildiklerim hep yalanmış.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Güzel bir anlatım tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta