İnsanları
Çiçek bahcesi zannederdim
Gül karanfil kimi zamanda kır papatyaları
Şimdi soruyorum kendime
Annem babam kandırdımı beni
İnsanlar çiçektir diye
Yaşamım içinde kendimi kandırdım
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta