İnsanlar acıtır,duygular acıtır,sevmek acıdır,sevilmek acıtır,bazen mutluluk bile acıtır,Mutlusundur ciddi anlamda hemde ama o mutluluğun içine sığmayan neşesi acıtır,o mutluluğu kimseye söylememek acıtır,hani böyle herkese söylemek istersin anlatmak istersin ya mutluluğunu ama olmaz söyleyemezsın ya heyecandandır yada söyleyecek kimsen yoktur.Yalnızsındır.o mutluluğu içinde acı çekecek kadar yalnızsındır. İşte o zaman o koca mutluluk derin bir hüzne dönüşüverir.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta