Her gün sabah olunca uyanırlar uykudan
Bakınca aynaya o izi görür insanlar
Bazen bir korku bazen zamansız bir kaygıdan
Hüzün dolu ağlayan yüzü görür insanlar
Ekmek ve işi için günlerce savaştığı
Gece gündüz demeden yorulup çalıştığı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta