İnsanlar geçiyor sokaktan,
Insanlar.. öyle ayıklar ki!
Bıkkınlıklar donup kalmış yüzlerinde,
Yüzleri, çıktıkları adresin ısı derecesinde.
Anlamsız devinimlerinin ikinci perdesinde,
Evlerine gidiyorlar, kör kütük ayık.
Evleri cennetleri değil belli ki;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta