Yaşamanın anlamını bildiğimi zanneder kendimi avuturum
Zaman kendini yaşatır ben kendimi avutur gider gelirim
Her gönül en güzelini ister kendine en tatlısını diler
Yaşamak değil yaşama ayak uydurmak avarelik hikâye
Karşıdaki dağlar bir birine yücelik yarışında kim bunun farkında
İnsanlık olmuş çeşit çeşit âlemin suçu ne herkez onu şuçlar durur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta