İnsanlara bakıyorum.
Hepsi sanki kurulu oyuncak.
Veya burada tiyatrocu…
Ve, her biri;
Doldurulması gereken,
Boşluğu dolduruyor.
Nefes alıyor…
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




çok hoş,değişik ve güzel bir şiir.tesbitler yerli yerinde.tebrikler şair
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta