İnsanlar Şiiri - Hüseyin Özçelik

Susuz kaldı dünya susuz insanlar
İbretten uzak duygusuz insanlar
Bu gidiş nereye aman Allah’ım
İsyankar olmuşlar ruhsuz insanlar

Hangi acı olmalı gele kendine
Helal unutulmuş haramsıza döne kendine
Bu uyarı ikazı bile kendine
Dostluklar kalmamış huysuz insanlar

Dert bir değil derman yetişmez
Taşkınlık da mahlukat ferman yetişmez
Hangi taş başımıza düşer bilinmez
Kuyu kazan kazana azmış insanlar

Hüseyin’im inen kitaplara asi oldular
Kısım kısım her çuvala doldular
İnsan çizgisinden kayıp oldular
Rükûdan secdeden uzak insanlar