İnsanlar Şiiri - Ayhan Yaymaz

İnsanlar gülüyordu de
Trende, vapurda, otobüste
Yalan da olsa hoşuma gidiyor, söyle
Hep kahır, hep kahır, hep kahır
Bıktım be.
Dur, bırak, kalsın, açma televizyonu.

​Gölgeler dans ediyor camda
Rüzgarın getirdiği o eski sözler
Kimse duymuyor sessiz çığlıkları
Bu şehrin kalbinde yankılanan.

​Gülüşler takma, maskeler gerçek
Her yüzün arkasında bir hikaye var
Ağlamak istiyoruz bazen
Ama gülmek daha kolay geliyor.

​Televizyon sustuğunda duyulur
O asıl ses, o hakiki hüzün
Kahkahaların ardındaki boşluk
Kalbin derinliklerinde saklı

​Bırak gitsin o sahte neşe
Gerçek acıyı kabul et biraz
Belki o zaman bulursun
Kayıp parçanı, unuttuğun ışığı

​Şimdi dur ve dinle
Sessizliğin içindeki şarkıyı
Gülümseme değil, içten bir nefes
Hayatın en saf halini hisset