Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel yazmışsın Sırma :o)
:-)) Ben de beğendim Sırma......
laf lafi aciyor
siir siiri doguruyor
böylesi güzellige sapka cikaririm ve ayakta alkislarim. Her iki yüregide kutluyorum, tüm samimiyetimle.
Acımasızlığın namlusundan çıkan
Ayıplı hainliklerde
Yaşamın satıraltı çirkinliklerinde
Hesaplaşamayan yüzler
acımak insanî bir duygu...sevmek gerekli bir duygu.
aşık olmak..cesur insanların işi..
bunun dışındakiler....:(
sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta