İnsanlar oluk oluk akıyor sokaklarda caddelerde değerli birşeylerini yitirmiş gibi kafaları ônde yüzlerinde zehirdende ôte acı gülümseme, bütün şehirmi bir biriyle kanlı bin yıllık dostlar birbirine selam vermiyor yaşama hevesi kalmamış umutsuz kullarda, güneşli havada koşturuyor insanlar panik var her adımda başımıza dertler yağıyor Allahım bu nasıl coğrafya.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta