İnsanlar oluk oluk akıyor sokaklarda caddelerde değerli birşeylerini yitirmiş gibi kafaları ônde yüzlerinde zehirdende ôte acı gülümseme, bütün şehirmi bir biriyle kanlı bin yıllık dostlar birbirine selam vermiyor yaşama hevesi kalmamış umutsuz kullarda, güneşli havada koşturuyor insanlar panik var her adımda başımıza dertler yağıyor Allahım bu nasıl coğrafya.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta