Bu gün yine anladım ki ben insanlardan yorgunum
Ne kazmayı vurduğum toprağın sertliği
Nede tırmandığım dağın keskin köşeleri
Beni usandıran insanların samimiyetsiz halleri
Oysaki bir avuç su içip biraz gökyüzünün tadına bakmak
Dağlardan kırlara bakıp uçurtma uçurmak
Biraz nefes alıp mutluluğu miras bırakmak
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta