Bir vahşet yaşanıyor merhamet kıyılarında. İnsanlar birbirlerinin duygularını katlediyor. Oltaya takılmış bir balık misali ordan buraya sürükleniyorlar. Kimse kimseyi sevmiyor. Çocukları, küçücük bedenleri alet ediyorlar kocaman günahlarına. Yetmiyor, bu da yetmiyor onlara.
Sonra hayvanları katlediyorlar, öldürüyorlar, ayaklarını kesip öylece bırakıyorlar.
Acımıyorlar, hatta zevk bile alıyorlar ama acımıyorlar. Vicdan nedir bilmiyorlar, merhamet nedir bilmiyorlar.
Sevmiyorlar dostum, insanlar ne birbirlerini seviyorlar, ne diğer canlıları...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta