Bir vahşet yaşanıyor merhamet kıyılarında. İnsanlar birbirlerinin duygularını katlediyor. Oltaya takılmış bir balık misali ordan buraya sürükleniyorlar. Kimse kimseyi sevmiyor. Çocukları, küçücük bedenleri alet ediyorlar kocaman günahlarına. Yetmiyor, bu da yetmiyor onlara.
Sonra hayvanları katlediyorlar, öldürüyorlar, ayaklarını kesip öylece bırakıyorlar.
Acımıyorlar, hatta zevk bile alıyorlar ama acımıyorlar. Vicdan nedir bilmiyorlar, merhamet nedir bilmiyorlar.
Sevmiyorlar dostum, insanlar ne birbirlerini seviyorlar, ne diğer canlıları...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta