İnsanlar ikiye ayrılır:
Acı verenler, acı dindirenler...
Umutsuzluk ekenler, umut biçenler...
Yara açanlar, yara saranlar...
Ve sonunda anlaşılır ki:
Aynı hayatı yaşayan iki kalpten biri taş, biri pınar olur.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta