Bir paradoksun içinde bulur kendini insan
Bir yanda dünya akar bir yanda sen
Kumral saçlarına yıldızlar serpilir
Şafak vaktini hatırlatır benliğime
Kalp ağlar karşında sen fark etmezsin
Bilinmez bir çaba içinde insanlar...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




tebrikler saygılarımla
buda benimki
Alem!
Alem ki alem, alem içinde onsekizbin alem,
Beni ademoğlu bir, hepsi ayrı ayrı bir alem.
Bilal Özcan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta