“yola devam”
şimdi bana arakçı falan diyeceksiniz ya; yok canım!..ben sadece birisinden duyduğum cümleyi tekrar ediyorum...e yani, bu iki kelimelik tamlamayı söyleyen kişi, her gün aynı şeyleri söyleyip durmuyor mu!?.mışlar, muşlar derken derken kuşlar demiyor mu? mış, muş masalın tezgahı olurken, biz kuş olmuyor muyuz!? oluyoruz valla!..hem de öyle bir kuş oluyoruz ki; vuran mı olmuyor, kovalayan mı olmuyor, kışt kışt diyen mi olmuyor, tüyümüzü türbemizi yolan mı olmuyor; sorma gitsin!..
aynen, kelaynak kuşuna dönüyoruz!.
ah canlarım benim!.nasıl da kalkıp gelirler Nil boylarından Urfa-Birecik sularına!..iklimi kovalayan ruhları vardır ki; onları uçuran da bu ruhtur aslında!.özetle, onlar da “yola devam” uçuşu yapmışlardır!..yaptıkları uçuş sırasında kayıpları da olmuştur muhakkak!.öyle kolay mı hiç kayıp falan vermeden onca yolu katetmek!.elbette sürüden yere düşenler olacaktır!.buna rağmen Mısır-Birecik arası gelir giderler; gider gelirler!.
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta